W dniu 9 pażdziernika 2002r uchwałą Nr XXX/185/2002 Rada Gminy w Harasiukach przyjeła herb i flagę Gminy Harasiuki. 

Herb Gminy Harasiuki

Herb gminy

Herb Gminy Harasiuki przedstawia:

Na tarczy trójdzielnej w rosochę w polu 1 złotym trzy kopie skrzyżowane czerwone, w polu 2 zielonym świerk złoty, w polu 3 zielonym dwa grzyby złote / w słup/, /rosocha - figura w kształcie figury Y, w słup - pionowo.

 

Flaga Gminy Harasiuki

Flaga Gminy

Flaga Gminy Harasiuki przedstawia:

Na płacie prostokątnym żółtym z dwoma pionowymi pasami zielonymi na obu skrajach herb gminy umieszczony centralnie.

Proporcje flagi 5:8 / pasy boczne szerokości 1/5 płata każdy/.

 

Uzasadnienie

Herb gminy odwołuje się do historii i miejscowej przyrody. Trzy kopie czerwone w polu złotym nawiązują bezpośrednio do herbu Jelita rodziny Zamoyskich, którzy byli najdłużej właścicielami tych ziem. Świerk złoty w polu zielonym jest symbolem miejscowych lasów / borów sosnowych/, które zajmują ponad 50 % powierzchni gminy. Natomiast dwa grzyby złote symbolizują bogactwo runa leśnego /lasy gminy słyną z obfitości grzybów na całym Podkarpaciu/

Gmina Harasiuki leży w Kotlinie Sandomierskiej nad rzeką Tanew. Ponad 50% powierzchni gminy zajmują lasy, głównie sosnowe z domieszką świerka, buka, i jodły występują tu też dęby.

Głównym bogactwem tutejszych lasów, oprócz drewna są czarne jagody /borówki/ oraz grzyby z których Harasiuki słyną na całe Podkarpacie.

Natomiast Tanwią aż do XIX w. Spławiano drzewo do Ulanowa, obecnie wykorzystuje się ją raczej do celów turystyczno- rekreacyjnych .

Praktycznie historia tych ziem zaczyna się na początku XVI w. Należały one wówczas do dóbr królewskich . W 1520r. król Zygmunt Stary wydzierżawił ich część /tzw. dobra krzeszowskie / Spytkowi z Tamowa herbu Leliwa. Po Tarnowskich władali nimi Ossolińscy, a następnie Zamoyscy. Stefan Batory dobra te nadał Janowi Zamoyskiemu w 1580r. a w 1588 weszły one w skład nowo powstałej Ordynacji Zamoyskiej /liczyła około 3.900 km2, w tym 6 miast 149 wsi/.

Zamoyski dał się poznać jako wzorowy administrator i gospodarz. Osobiście kontrolował pracę swoich zarządców i sprawdzał księgi rachunkowe . W jego ordynacji wybudowano dziesięć zakładów hutniczych, cztery huty szkła, setki młynów, tartaków i garbarni. Kładł też duży nacisk na racjonalną gospodarkę leśną i nie dopuszczał do rabunkowej eksploatacji lasów.

Do najstarszych miejscowości gminy wchodzących ongiś w skład ordynacji /dóbr krzeszowskich/ należą m.in. Krzeszów Dolny, Krzeszów Górny, Sieraków, Suszki i Żuk. Harasiuki pojawiły się na mapie później - prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX wieku. Obecnie są największą miejscowością w gminie. Ziemie te były świadkami licznych zawieruch dziejowych. Zapuszczali tu swe zagony Tatarzy, pustoszyli „rzeźnicy" Rakoczego, plądrowali Szwedzi. Wojenne losy związały z tymi miejscowościami pułkownika Leona Czechowskiego, starego żołnierza, uczestnika trzech powstań : listopadowego, węgierskiego i styczniowego. 15 marca 1863r. Czechowski na czele swego oddziału wkroczył do powiatu zamojskiego. Jeszcze w marcu stoczył dwie zwycięskie bitwy z Rosjanami. Po trzeciej nierozstrzygniętej , wraz z mocno wykrwawionym oddziałem zmuszony był wycofać się do Galicji.

Pamięć tamtych dni gmina uczciła pomnikiem wystawionym w 1996r. pod Banachami.

Podczas I wojny światowej w 1915 r. nad Tanwią doszło do krwawego starcia wojsk austriackich z rosyjskimi.

Pozostała po nich kolejna pamiątka - kilkanaście cmentarzy żołnierskich i dwie całkowicie zniszczone miejscowości.

We wrześniu 1939 r. toczono tu znów krwawe boje - oddziały polskie walczyły z niemieckim najeźdźcą. Ponownie w rejonie Banach tam gdzie ongiś bił się Czechowski. I znów mogiły i pomniki.

W 1944r. po bitwie z partyzantami na Porytowym Wzgórzu Niemcy rozstrzelali w Harasiukach blisko 100 osób. A po wkroczeniu wojsk radzieckich w tymże roku nastąpiły przymusowe repatriacje rodzin pochodzenia ukraińskiego do ZSRR. Później nastąpił czas pokoju umęczona ziemia potrzebowała odpocząć.

  

 

POWRÓT

Gmina Harasiuki

Realizacja: IDcom-web.pl